Filtrowanie: 
Kategoria
Wszystkie
Niejasności graficzne
Interpretacje merytoryczne
Różnice w źródłach
Adiustacje redakcyjne
Poprawki i zmiany
Informacje źródłowe i stylistyczne
Notacja
Wszystkie
Wysokość
Rytm
Łuki
Artykulacja, akcenty, widełki
Określenia słowne
Pedalizacja
Palcowanie
Ozdobniki
Skróty pisowni i inne
Ważność
Wszystkie
Ważne
Główne


t. 296-306

Utwór: op. 39, Scherzo cis-moll

Łuki Wa i Wf

!!!   [miniat: górna 5-linia: t. 298 i 1. ćwierć 299, odstęp, t. 306 i 1. ćwierćnuta 307. 298 i 306 z numerami (możliwymi do przeczytania, więc większymi niż na transkrypcjach)]

Oba łuki = TGTU

KG

!!!   [298 łuk do 3; 306 łuk do końca taktu, ale nie do kontynuacji, czyli koniec łuku zahacza o 2. linię od góry ale przy kresce taktowej; tak jakby ta półnuta była pod koniec taktu]

Wn

!!!   [łuki jak KG, tylko drugi po prostu do półnuty 306]

..

W KG (→Wn) łuki kończą się odpowiednio w t. 298 i 306. Do tekstu głównego przyjmujemy zgodne łukowanie Wa i Wf, które uważamy za pewniejsze źródłowo i bardziej uzasadnione muzycznie.

kategoria redakcyjna: Różnice w źródłach

zagadnienia: Niedokładności KG

t. 296

Utwór: op. 39, Scherzo cis-moll

..

Bemol przed akordem umieszczony jest w KG na wysokości des1. Podobne niedokładności zdarzają się także w autografach Chopina. Wn ma właściwy tekst, który wynika tu jednoznacznie z kontekstu.

kategoria redakcyjna: Informacje źródłowe i stylistyczne

zagadnienia: Znak chromatyczny poniżej/powyżej nuty , Niedokładności KG

t. 296-297

Utwór: op. 21, Koncert f-moll, cz. I

Łuk do c3 w t. 297 w A i Wn2

!!!   miniat: nic.                TGTU (na 2 linijkach)

Łuk do końca t. 296 w Wn1 (→WfWa)

..

Zakończenie łuku odtworzono w Wn1 (→WfWa) niedokładnie, co poprawiono w Wn2.

kategoria redakcyjna: Różnice w źródłach

zagadnienia: Niedokładności Wn , Adiustacje Wn

t. 296

Utwór: op. 21, Koncert f-moll, cz. I

..

W tekście głównym dodajemy  ostrzegawczy przed b2.

kategoria redakcyjna: Adiustacje redakcyjne

t. 296

Utwór: op. 21, Koncert f-moll, cz. III

..

Jako ostatnią nutę l.r. A ma as1. Jest to niemal na pewno błąd – por. analogiczne figury w t. 300, 302 i 304-306. Błędy w liczbie linii dodanych to najczęściej popełniane przez Chopina błędy wysokościowe (nie licząc tych związanych z notacją znaków chromatycz­nych). Wn (→WfWa) ma prawidłowy tekst, co można przypisać korekcie Chopina lub szczęśliwej pomyłce, gdyż nie widać śladów poprawek w druku, a nuta w A, mimo trzech linii dodanych, zapisana jest niżej niż poprzednie g1.
W omawianym miejscu widoczna jest w A poprawka. Wprawdzie skreślenia są bardzo staranne, ale ich umiejscowienie pozwala wskazać e1 i d1 jako przypuszczalnie skreślone pierwotne (lub tylko pomyłkowe) dwie ostatnie nuty.

kategoria redakcyjna: Interpretacje merytoryczne; Różnice w źródłach

zagadnienia: Błędy wynikające z poprawek , Błąd tercjowy , Błędy w liczbie linii dodanych , Błędy A , Autentyczne korekty Wn