


Łuki
- « Poprzednia
- 1
- …
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- …
- 22
- Następna »
t. 355-356
|
Utwór: op. 31, Scherzo b-moll
..
Dłuższy łuk Wf (→Wa) to wynik nadinterpretacji łuku A. Pominięcie łuku w Wn1 to przeoczenie, poprawione w Wn2 (→Wn3). kategoria redakcyjna: Różnice w źródłach zagadnienia: Niedokładności Wf , Błędy Wn , Adiustacje Wn |
||||||
t. 361-364
|
Utwór: op. 31, Scherzo b-moll
..
Brak dokończenia łuku na nowej linii to niewątpliwa pomyłka kopisty. Błąd poprawiono – zapewne na podstawie analogii z t. 463-466 – w Wn2 (→Wn3). kategoria redakcyjna: Różnice w źródłach zagadnienia: Adiustacje Wn , Błędy KF |
||||||
t. 369-370
|
Utwór: op. 31, Scherzo b-moll
..
W A łuk na końcu t. 369 wyraźnie sugeruje kontynuację, czego nie potwierdza łuk w t. 370, na początku nowej strony. Także zapis KF można uznać za mylący pod tym względem. Porównanie z trzema analogicznymi miejscami – t. 268-269, 288-289 i 390-391 – przemawia zdecydowanie za niedokładnością przeciągniętego łuku w t. 369. W tekście głównym podajemy więc łuki rozdzielone, ale wersję wydań z ciągłym łukiem można w tym wypadku traktować jako dopuszczalny wariant. kategoria redakcyjna: Niejasności graficzne; Różnice w źródłach zagadnienia: Niedokładności Wn , Niedokładne łuki A , Niepewna kontynuacja łuku |
||||||
t. 376-398
|
Utwór: op. 31, Scherzo b-moll
..
Łuki motywiczne w t. 376-377 i 397-398 podajemy według niebudzącego wątpliwości zapisu A (→KF→Wn1). Wersja Wf (→Wa), w której pominięto trzy z czterech łuków – oba w t. 376-377 i w pr.r. w t. 397-398 – powstała na skutek niestaranności sztycharza Wf. Wersja Wn2 (→Wn3) to dowolna adiustacja, ujednolicająca łukowanie wszystkich analogicznych taktów według błędnej wersji Wn1 w t. 274-275. kategoria redakcyjna: Różnice w źródłach zagadnienia: Błędy Wf , Adiustacje Wn |
||||||
t. 376-378
|
Utwór: op. 31, Scherzo b-moll
..
Dłuższy łuk KF (→Wn) w tym wypadku najłatwiej wytłumaczyć pomyłką wynikającą ze zmiany podziału tekstu na linijki. Łuk w A dochodzi prawie do końca linii, gdyż kończący ją t. 377 jest bardzo ścieśniony. Kopista zapisał w tej linii całą frazę, do t. 378 i wpisał łuk o podobnym do A zasięgu, ale mierzonym względem końca linii. Alternatywną możliwość pomyłki stwarza postawiona w A w t. 378 końcówka łuku przetrzymującego cis1 – Chopin umieścił ją nie na wysokości główki nuty, lecz przy końcu laseczki, przez co sprawia ona wrażenie łuku frazowego. kategoria redakcyjna: Różnice w źródłach; Adiustacje redakcyjne zagadnienia: Niedokładności KF |
- « Poprzednia
- 1
- …
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- …
- 22
- Następna »