


- « Poprzednia
- 1
- …
- 28
- 29
- 30
- 31
- 32
- 33
- 34
- …
- 45
- Następna »
t. 145-164
|
Utwór: op. 12, Wariacje B-dur
..
Większość występujących w Wf (→Wa) kliników zmieniono w Wn dowolnie na kropki staccato – patrz uwaga w t. 7. Ponieważ zmianą objęto wszystkie kliniki uwzględnione w Wn, traktujemy wersję tego wydania jako jeden wariant, na tej stronie obejmujący 22 znaki w t. 145-146, 148-149, 151 i 153-164. Przypadki pominięć znaków we wszystkich lub niektórych wydaniach omawiamy osobno – patrz uwagi w t. 146, 151, 156 i 161-163. Występujące w Wf (→Wa), bardzo w tym okresie dla Chopina charakterystyczne, dwa rodzaje oznaczeń staccato, kliniki i kropki, zredukowano w Wn w całych Wariacjach do tylko jednego – kropek (na tej stronie w t. 145, 146, 148, 149, 151, 153-164). W kilku miejscach znaków w ogóle w Wn brakuje, co opisujemy w oddzielnych uwagach w t. 146, 151, 156 i 161-163. kategoria redakcyjna: Różnice w źródłach zagadnienia: Adiustacje Wn |
||||||||
t. 146
|
Utwór: op. 12, Wariacje B-dur
..
W tekście głównym przyjmujemy wariant Wa, uznając – na podstawie porównania z t. 145 – brak 3. klinika w Wf za przeoczenie. kategoria redakcyjna: Różnice w źródłach zagadnienia: Adiustacje Wa |
||||||||
t. 146-147
|
Utwór: op. 12, Wariacje B-dur
..
W tekście głównym wyjątkowo zmieniamy zapis przetrzymania ósemki f w t. 146 do następnego taktu. Pisownia z ćwierćnutą jest charakterystyczna dla Chopina, który niejednokrotnie notował tego typu przetrzymania za pomocą dodatkowej wartości rytmicznej przekraczającej ramy taktu (np. na początku Etiudy As op. 10 nr 10). W tym przypadku jednak konieczność przetrzymania tego f, które staje się podstawą basową nowego akordu, w oryginalnej pisowni może łatwo zostać niezauważona. kategoria redakcyjna: Adiustacje redakcyjne |
||||||||
t. 148
|
Utwór: op. 12, Wariacje B-dur
..
Występująca w Wf nuta des2 (lub d2 przy założeniu jakże częstego u Chopina przeoczenia odwołania alteracji) to zapewne pomyłka – por. zawierający wariacyjne opracowanie omawianego miejsca t. 172, w którym końcowe 4 szesnastki poruszają się po dźwiękach akordu F-dur. Tak właśnie uznano w Wn i Wa, zmieniając des2 na c2 (w Wn być może na polecenie Chopina) i tę wersję przyjmujemy w tekście głównym. kategoria redakcyjna: Różnice w źródłach; Adiustacje redakcyjne zagadnienia: Adiustacje Wa , Błędy Wf , Autentyczne korekty Wn |
||||||||
t. 151
|
Utwór: op. 12, Wariacje B-dur
..
Brak znaku w Wn to z pewnością przeoczenie, być może częściowo spowodowane układem druku w Wf, w którym klinik został umieszczony bardzo blisko przenośnika oktawowego. Podobna sytuacja wystąpiła w t. 156. kategoria redakcyjna: Różnice w źródłach zagadnienia: Błędy Wn |
- « Poprzednia
- 1
- …
- 28
- 29
- 30
- 31
- 32
- 33
- 34
- …
- 45
- Następna »