Wysokość
- « Poprzednia
- 1
- …
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- Następna »
t. 168
|
Utwór: op. 35, Sonata b-moll, cz. II
..
Wersja źródeł jest prawdopodobnie pozostawioną przez nieuwagę pierwotną wersją tego taktu. Na możliwość pomyłki Chopina wskazuje błąd w analogicznym t. 108. Można bowiem przypuszczać, że początkowo t. 108, 128 i 168 były powtórzeniem t. 107, 127 i 167, tak jak t. 92 jest powtórzeniem t. 91. Następnie Chopin zmienił w [A] t. 108 i 128 (pozostawiając w t. 108 niepoprawioną partię pr.r. – patrz komentarz do tego taktu). Niezamierzone pozostawienie t. 168 w pierwotnej postaci wydaje się w tej sytuacji bardzo prawdopodobne, gdyż nie widać powodu, by połączenie z następną frazą było inne w t. 168 niż w t. 128, a przeoczenie przy korektach jednego z kilku podobnych miejsc często się Chopinowi zdarzało. Możliwość tę uprawdopodabnia możliwa haplografia kompozytora w tym miejscu – konieczność poprawki poważniejszego błędu mogła odwrócić uwagę Chopina od drobniejszego ulepszenia. Dlatego, mimo iż od strony muzycznej obie wersje wydają się możliwe, w tekście głównym dajemy pierwszeństwo wersji analogicznego t. 128. kategoria redakcyjna: Interpretacje merytoryczne; Adiustacje redakcyjne zagadnienia: Pominięcie korekty analogicznego miejsca |
|||||
t. 182
|
Utwór: op. 35, Sonata b-moll, cz. II
..
W KG i Wf (→Wa1) przed najwyższą nutą znajduje się już przed 1. akordem. Jak doszło do powstania błędu, który musiał występować już w [A], trudno powiedzieć (jakieś poprawki?). W dodatku w korekcie Wf4 tę niewątpliwie przecież pomyłkową wersję potwierdzono, dodając w tym akordzie jeszcze przed ces1. Jest to albo pomyłka sztycharza, albo nietrafna adiustacja. W Wn przeniesiono przed drugi akord, zgodnie z sensem muzycznym i wersją analogicznego t. 142; podobnie w Wa2, w którym jednak dodano jeszcze bemole przed skrajnymi nutami 1. akordu. kategoria redakcyjna: Interpretacje merytoryczne; Różnice w źródłach; Poprawki i zmiany zagadnienia: Adiustacje Wa , Błędy Wf , Błędy Wa , Adiustacje Wn , Adiustacje Wf , Błędy KG |
|||||
t. 183
|
Utwór: op. 35, Sonata b-moll, cz. II
..
Wersja z d1 (=eses1) jest prawdopodobnie pomyłkowa – sytuacje, w których brakuje znaku, odwołującego występującą wcześniej alterację, należą do najczęściej spotykanych niedokładności pisowni Chopina. Jest ponadto zupełnie możliwe, że kompozytor naprawił swój błąd, korygując podkład do Wa. Dodanie ostrzegawczego przed ces1 jest mało uzasadnioną adiustacją Wn2. kategoria redakcyjna: Interpretacje merytoryczne; Różnice w źródłach zagadnienia: Błędy Wf , Przeoczenia odwołania alteracji , Błędy Wn , Adiustacje Wn , Błędy KG , Autentyczne korekty Wa |
|||||
t. 219
|
Utwór: op. 35, Sonata b-moll, cz. II
..
Brak nuty cis3 w 2. akordzie jest z pewnością przeoczeniem sztycharza Wf (→Wa1) – nuta ta występuje w odpowiednim t. 31, a repryza nie była najprawdopodobniej wypisana w [A]. Podobnie w następnym takcie. kategoria redakcyjna: Różnice w źródłach zagadnienia: Błędy Wf |
|||||
t. 221
|
Utwór: op. 35, Sonata b-moll, cz. II
..
Tak jak w t. 219, brak nuty cis3 w 2. akordzie jest z pewnością przeoczeniem sztycharza Wf (→Wa). kategoria redakcyjna: Różnice w źródłach zagadnienia: Błędy Wf |
- « Poprzednia
- 1
- …
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- Następna »