


Notacja Wn, mimo że zupełnie poprawna, nie oddaje tu zdaniem redakcji zamysłu Chopina. Świadczy o tym pisownia trzech analogicznych taktów, t. 40, 44 i 48, w których obie nuty oktawy w połowie taktu połączone są jedną laską. Logika prowadzenia głosów wymaga przy tym, by laska ta łączyła dłuższe wartości rytmiczne, a nie ósemki (por. uwagę do t. 8-22). Z tych względów do tekstu głównego proponujemy notację wzorowaną na pisowni Wn, zmodyfikowaną na podstawie porównania z innymi podobnymi miejscami.
Wf (→Wa) odtwarza przypuszczalnie wcześniejszą, autentyczną wersję notacji tej figury.
Porównaj to miejsce w źródłach »
kategoria redakcyjna: Interpretacje merytoryczne; Różnice w źródłach
zagadnienia: Niedokładności Wn
notacja: Rytm