WL
Tekst główny
A1 - Autograf roboczy
KJ - Kopia Jędrzejewiczowej
KK - Kopia Kolberga
KB - Kopia Bałakiriewa
WL - Pierwsze wydanie
porównaj
  t. 13

4 nuty w A1, KK (→KB) i WL

!!!   miniat: 2. połowa taktu, tylko górna 5-linia, wycinek.                              EZnieU

3 nuty w KJ

EZTU

Za przyjęciem wersji KJ jako głównej przemawia:

  • bardzo "Chopinowskie" zróżnicowanie trzech analogicznych t. 5, 13 i 46 – zakończenie trylu składa się w nich kolejno z 2, 3 i 4 nut (por. odwrotną zmianę, tj. dodanie nuty w zakończeniu biegnika w t. 52);
  • możliwość adiustacji Kolberga w KK – nuta gis2 mogła być dopisana później, na co wskazują odstępy między nutami (por. notację t. 46 w tym rękopisie).

Wersję pozostałych źródeł można traktować jako równorzędny wariant, zwłaszcza że niewykluczone, iż mimo niezręcznego rozplanowania to Kolberg wiernie przepisał [A2], a błąd popełniła Ludwika.
W KB przednutki są zapisane jako drobne szesnastki.

Porównaj to miejsce w źródłach »

kategoria redakcyjna: Różnice w źródłach; Poprawki i zmiany

zagadnienia: Zmiany linii głównej, Błędy KJ, Adiustacje Kolberga, Adiustacje Bałakiriewa

notacja: Ozdobniki

Przejdź do tekstu nutowego

.