Wn2
Tekst główny
Wf - Wydanie francuskie
Wf1 - Pierwsze wydanie francuskie
WfD - Egzemplarz Dubois
WfFo - Egzemplarz Forest
WfH - Egzemplarz Hartmann
WfJ - Egzemplarz Jędrzejewiczowej
WfS - Egzemplarz Stirling
Wn - Wydanie niemieckie
Wn1 - Pierwsze wydanie niemieckie
Wn2 - Poprawiony nakład Wn1
Wn2a - Zmieniony nakład Wn2
Wn3 - Drugie wydanie niemieckie
Wa - Wydanie angielskie
Wa1 - Pierwsze wydanie angielskie
Wa2 - Poprawiony nakład Wa1
Wa3 - Zmieniony nakład Wa2
porównaj
  t. 138-142

Bez znaków w Wf (→Wa,Wn1Wn2)

!!!   miniat: nic.                 Tu pusta klisza 

2 kliniki w Wn3

jak TGTU, tylko bez nawiasów

2 kliniki sugerowane przez redakcję

Oznaczywszy dwukrotnie artykulację kończącej pasaż seksty w analogicznych t. 130 i 134, Chopin mógł ją uważać w t. 138 i 142 za oczywistą. Biorąc także pod uwagę możliwość przeoczeń, sugerujemy kliniki w tych taktach w tekście głównym. Znaki dodano również w Wn3.

Porównaj to miejsce w źródłach »

kategoria redakcyjna: Różnice w źródłach; Adiustacje redakcyjne

zagadnienia: Adiustacje Wn

notacja: Artykulacja, akcenty, widełki

Przejdź do tekstu nutowego

Oryginał w: University of Chicago Library, Special Collections Research Center