Tekst główny
Tekst główny
Atut - Autograf pierwszego Tutti
Wf - Wydanie francuskie
Wf1 - Pierwsze wydanie francuskie
WfD - Egzemplarz Dubois
WfFo - Egzemplarz Forest
WfH - Egzemplarz Hartmann
WfJ - Egzemplarz Jędrzejewiczowej
WfS - Egzemplarz Stirling
Wn - Wydanie niemieckie
Wn1 - Pierwsze wydanie niemieckie
Wn2 - Poprawiony nakład Wn1
Wn2a - Zmieniony nakład Wn2
Wn3 - Drugie wydanie niemieckie
Wa - Wydanie angielskie
Wa1 - Pierwsze wydanie angielskie
Wa2 - Poprawiony nakład Wa1
Wa3 - Zmieniony nakład Wa2
porównaj
  t. 618-619

a1 przetrzymane w Wf (→Wn,Wa)

!!!   miniat: 2 ostatnie nuty 618 i ćwierćnuta 619, tylko górna 5-linia.                    Tu EZnieU (łuk) + EZTU (laska a1 na początku 619)

a1 powtórzone, propozycja redakcji

Tu EZTU = laska a1 619 w dół  

Można mieć wątpliwości, czy Chopin rzeczy­wi­ście chciał przetrzymać trzydziestodwójkę a1, co sugeruje widoczny w źródłach łuk łączący ją z ćwierćnutą w następnym takcie. W zbliżonym kontekście melodyczno-rytmicznym, pojawia­ją­cym się wielokrotnie w utworach Chopina, nuta przypadająca na mocną część taktu jest zawsze uderzana (powtarzana) – por. np. t. 220-221 i 571-572 czy 606-609, a także w II części t. 23-26 i 39-42 oraz w Koncercie f op. 21, cz. II, t. 37-39, 41-42, 46-47 czy 52-53. Dlatego wy­daje się bardzo prawdopodobne, że i tu inten­cją Chopina było powtórzenie a1 na początku t. 619. Jak więc mogło dojść do wydrukowania łuku przetrzymującego tę nutę? Cennych wskazówek dostarcza analiza widocznych w Wf śladów korekty, ujawniająca pierwotną wersję tego fragmentu: . Widać, że w pierwotnej wersji, mimo przetrzy­mania a1 melodia nie była pozbawiona uderze­nia na mocnej części taktu (w poniższym przy­kładzie dla jasności pomijamy to przetrzymane a1, które choć rozpoczyna rozdwojenie linii melodycznej w końcówce frazy, nie należy do głównego nurtu melodii, złożonego z aktualnie uderzanych nut): . Celem korekty było najprawdopodobniej spotęgowanie wyrazu dzięki dramatycznej appoggiaturze:  (por. t. 607). W tej sytuacji wydaje się niemal pewne, że łuk pierwotnej wersji pozostawiono tu tylko przez nieuwagę (tego rodzaju niedokończone korekty, w któ­rych pozostawiono elementy przeznaczone do usunięcia, zdarzały się niejednokrotnie w utworach Chopina, np. krótsze łuki pr.r. w cz. III, t. 180-181 lub błędne nuty w Scherzu h op. 20, t. 135 i 292).

W Wa zapis t. 619 uzupełniono pauzami. Zmieniono przy tym dowolnie układ głosów, przydzielając a1 i e1 do różnych głosów.

Porównaj to miejsce w źródłach »

kategoria redakcyjna: Adiustacje redakcyjne

zagadnienia: Połowiczne korekty

notacja: Rytm

Przejdź do tekstu nutowego

.