Wf1
Tekst główny
Wf - Wydanie francuskie
Wf1 - Pierwsze wydanie francuskie
WfJ - Egzemplarz Jędrzejewicz
Wn - Wydanie niemieckie
Wn1 - Pierwsze wydanie niemieckie
Wn2 - Poprawiony nakład Wn1
Wa - Wydanie angielskie
Wa1 - Pierwsze wydanie angielskie
Wa2 - Poprawiony nakład Wa1
Wa3 - Zmieniony nakład Wa2
porównaj
  t. 448-449

2 znaki  w Wf (→Wn)

1. widełki od połowy (pod c1) do końca taktu (pod f1); 2. widełki od pocz. t. 449 (pod. g1), koniec jak TGTU

od c1 w Wa

jedne widełki, początek pod c1 (połowa taktu), koniec jak TGTU

od b proponowane przez redakcję

widełki TGTU

W Wf t. 449 rozpoczyna nową linię tekstu. W takiej konfiguracji w czasach Chopina przedłużenie widełek dynamicznych nie zawsze oznaczano w przyjęty współcześnie sposób – czasem stosowano dwa zwykłe znaki, w tym przypadku . O tym, że intencją Chopina było tu z pewnością jednolite crescendo, przekonują choćby oznaczenia w analogicznych t. 450-451 i 452-453. Interpretację taką przyjęto w Wa. Natomiast w Wn odtworzono dosłownie zapis Wf, mimo że układ tekstu w Wn pozwalał na użycie jednego znaku. W tekście głównym początek widełek umieszczamy zaraz po , gdyż nieco późniejsze rozpoczęcie znaku w Wf z pewnością wynikło z zapisania pierwszych szesnastek pr.r. na dolnej pięciolinii.

Porównaj to miejsce w źródłach »

kategoria redakcyjna: Różnice w źródłach; Adiustacje redakcyjne

zagadnienia: Adiustacje Wa, Niedokładności Wn, Niedokładności Wf

notacja: Artykulacja, akcenty, widełki

Przejdź do tekstu nutowego

.