Wn
Tekst główny
KG - Kopia Gutmanna
Wf - Wydanie francuskie
Wf1 - Pierwsze wydanie francuskie
Wf2 - Drugi nakład Wf
Wf3 - Trzeci nakład Wf
Wf4 - Czwarty nakład Wf
WfSz - Egzemplarz Szczerbatow
WfS - Egzemplarz Stirling
WfD - Egzemplarz Dubois
Wn - Wydanie niemieckie
Wn1 - Pierwsze wydanie niemieckie
Wn2 - Poprawiony nakład Wn
Wa - Wydanie angielskie
Wa1 - Pierwsze wydanie angielskie
Wa2 - Zmieniony nakład Wa
porównaj
  t. 120

B w KG i Wf (→Wa1)

!!!   miniat: ten dwudźwięk, tylko dolna 5-linia.       TGTU

H w Wn i Wa2

W KG i Wf (→Wa1) przed nutą basową nie ma znaku chromatycznego, co każe ją odczytywać jako B. Wersję tę, występującą z pewnością także w [A], podajemy w tekście głównym, dodając ostrzegawczy . Wersja Wn, mimo że będąca najprawdopodobniej wynikiem rutynowej adiustacji wydawcy (aż do tego miejsca przetworzenie utrzymane jest w tonacjach krzyżykowych, a H występuje także w następnym takcie), może być jednak w tym wypadku uważana za alternatywną wersję autentyczną – według świadectwa Mikulego Chopin dopisał bowiem odpowiedni  w egzemplarzu swojej uczennicy, Fryderyki Müller-Streicher (informacja zaczerpnięta z wydania Sonat pod redakcją Mikulego, Kistner, Lipsk 1879).

Porównaj to miejsce w źródłach »

kategoria redakcyjna: Różnice w źródłach; Poprawki i zmiany

zagadnienia: Adiustacje Wn, Autentyczne zmiany i warianty po publikacji

notacja: Wysokość

Przejdź do tekstu nutowego

.