Wf
Tekst główny
Wf - Wydanie francuskie
Wf0 - Odbitka korektorska Wf
Wf1 - Pierwsze wydanie francuskie
WfD - Egzemplarz Dubois
WfJ - Egzemplarz Jędrzejewiczowej
Wn - Wydanie niemieckie
Wfn - Chopinowski podkład dla Wn
Wn1 - Pierwsze wydanie niemieckie
Wn2 - Drugie wydanie niemieckie
Wn3 - Zmieniony nakład Wn2
Wa - Wydanie angielskie
Wa1 - Pierwsze wydanie angielskie
porównaj
  t. 136-140

Koniec łuku w Wf0

Przedłużony łuk w Wf1

jeden łuk od t. 129 do 139

Dwa łuki w Wfn (→Wn) i Wa

W Wf0 łuk kończy się na półnucie. W podkładzie dla Wf1 dokonano korekty, przedłużając łuk do t. 139 (widoczny jest ślad usuwania pierwotnego łuku Wf0). Nie ma powodu wątpić w autentyczność tej zmiany, jednak w Wfn Chopin uzupełnił łukowanie inaczej, dopisując drugi łuk w t. 136-140. Tę ostatnią wersję ma też Wa, zapewne na podstawie identycznej Chopinowskiej poprawki podkładu. W tekście głównym podajemy zatem dwukrotnie przez Chopina wpisaną wersję z dwoma łukami. Ciągły łuk Wf, dający większą swobodę wyboru frazowania, można jednak traktować równorzędnie.

Porównaj to miejsce w źródłach »

kategoria redakcyjna: Różnice w źródłach; Poprawki i zmiany

zagadnienia: Autentyczne korekty Wf, Autentyczne korekty Wn, Autentyczne korekty Wa

notacja: Łuki

Przejdź do tekstu nutowego

.