![](/build/images/logo_left.png)
![](/build/images/en-button.f0fc0795.png)
![](/build/images/pomoc-button.d3d09842.png)
Oznaczenia staccato nut basowych w t. 61-91 stanowią dość poważny problem redakcyjny. W A Chopin wpisał niewątpliwe kropki w dwunastu z 31 taktów, jeden znak jest wątpliwy (t. 68), a jeden wynika z interpretacji skrótowego zapisu (t. 70).
W pierwszej części (t. 61-76) kropki występują częściej – nie ma ich tylko na początku (t. 61-62) i na końcu (t. 75-76) odcinka, a poza tym występują na pewno w 8 z 12 taktów; także wspomniane dwa przypadki wątpliwe dotyczą taktów z tego fragmentu. Uzasadnione wydaje się więc uznanie brakujących pojedynczych kropek w t. 67 i 72 za przeoczenia kompozytora, tym bardziej, że w jednym z tych miejsc (t. 72) kropkę dodano w korekcie Wf, być może na polecenie Chopina. Pozostawiamy natomiast bez znaków dwutaktowe bloki rozpoczynające i kończące tę część (t. 61-62 i 75-76).
W drugiej części (t. 77-91), będącej z niewielkimi zmianami powtórzeniem pierwszej, obraz jest inny – na 15 taktów kropki są tylko w czterech (t. 77, 84-85 i 91). Tak dalece posunięta niedokładność notacji wydaje się mimo wszystko możliwa; w ten sposób potraktowano to w Wn2 (→Wn3), dodając wszystkie brakujące kropki. Jest jednak również prawdopodobne, że za drugim razem Chopin uznał staccato basów za oczywiste i niewymagające oznaczania, a kropek użył dla dodatkowego podkreślenia niektórych miejsc. Dlatego nie uzupełniamy w tekście głównym kropek w tym fragmencie.
kategoria redakcyjna: Różnice w źródłach
zagadnienia: Adiustacje Wn
notacja: Artykulacja, akcenty, widełki
Powrót do adnotacji