Wf1
Tekst główny
AI - Autograf okolicznościowy
A - Autograf
Wn - Wydanie niemieckie
Wn1 - Pierwsze wydanie niemieckie
Wn2 - Drugie wydanie niemieckie
Wf - Wydanie francuskie
Wf1 - Pierwsze wydanie francuskie
WfD - Egzemplarz Dubois
WfS - Egzemplarz Stirling
Wa - Wydanie angielskie
Wa1 - Pierwsze wydanie angielskie
Wa3 - Zmieniony nakład Wa1
porównaj
  t. 25-31

Bez znaków w AI

3 akcenty długie w A

   w Wn1 (→WfWa)

   w Wn2

Interpretacja znaków na początku t. 25, 27 i 31 może nastręczać trudności, gdyż są one w A wyraźnie dłuższe od akcentów długich w analogicznych t. 1, 3 i 7. Umiejscowienie znaków – wszystkie w największym stopniu dotyczą punktowanej ósemki g1 – zdaniem redakcji zdecydowanie przemawia za odczytaniem ich jako akcentów.

W Wn1 (→WfWa) znaki traktowano jako widełki diminuendo i starano się dopasować ich końce do najbliższych nut: znaki w t. 25 i 27 uznano za dotyczące dwóch nut, a w t. 31 – trzech. W efekcie pojawiają się znaki różnej długości, z których dwa pierwsze przypominają akcenty długie (Wn1 i Wf) lub krótkie (Wa). W Wn2 wzięto pod uwagę, że wszystkie trzy znaki są w A niemal jednakowej długości i ujednolicono ich pisownię.

W AI – tak jak w t. 1, 3 i 7 – nie ma w tych miejscach żadnych znaków.

Porównaj to miejsce w źródłach »

kategoria redakcyjna: Niejasności graficzne; Interpretacje merytoryczne; Różnice w źródłach; Poprawki i zmiany

zagadnienia: Akcenty długie, Niedokładności Wn, Adiustacje Wn

notacja: Artykulacja, akcenty, widełki

Przejdź do tekstu nutowego

.