Wa1
Tekst główny
KG - Kopia Gutmanna
Wf - Wydanie francuskie
Wf1 - Pierwsze wydanie francuskie
Wf2 - Poprawiony nakład Wf1
WfD - Egzemplarz Dubois
WfJ - Egzemplarz Jędrzejewiczowej
WfS - Egzemplarz Stirling
Wn - Wydanie niemieckie
Wn1 - Pierwsze wydanie niemieckie
Wn1a - Inny egzemplarz Wn1
Wn2 - Drugie wydanie niemieckie
Wn3 - Zmieniony nakład Wn2
Wa - Wydanie angielskie
Wa1 - Pierwsze wydanie angielskie
Wa2 - Poprawiony nakład Wa1
Wa3 - Zmieniony nakład Wa2
porównaj
  t. 75

W 2. połowie taktu jedynym znakiem chromatycznym w partii pr.r. jest w KG i Wf podwyższający d3 na dis3. Notacja ta, choć niedokładna, determinuje także brzmienie 6. i 10. szesnastki 2. połowy taktu jako dis2 i dis1. W Wa dodano przed 3. od końca szesnastką (dis1) i niepotrzebny przed gis2 w 3. grupie szesnastek. Tylko Wn ma poprawną notację, w której wskazano podwyższenie 3., 7. i 11. szesnastki na fis3, fis2 i fis1. Patrz t. 11.

Porównaj to miejsce w źródłach »

kategoria redakcyjna: Interpretacje merytoryczne; Różnice w źródłach

zagadnienia: Błędy Wf, Błędy Wa, Adiustacje Wn, Przeoczenia znaków aktualnej tonacji

notacja: Wysokość

Przejdź do tekstu nutowego

.