Tekst główny
Tekst główny
A - Autograf
Wn - Wydanie niemieckie
Wn1 - Pierwsze wydanie niemieckie
Wn2 - Drugie wydanie niemieckie
Wn3 - Zmieniony nakład Wn2
Wf - Wydanie francuskie
Wf1 - Pierwsze wydanie francuskie
WfD - Egzemplarz Dubois
WfS - Egzemplarz Stirling
Wa - Wydanie angielskie
Wa1 - Pierwsze wydanie angielskie
Wa3 - Zmieniony nakład Wa1
porównaj
  t. 4-13

Widoczne w A krótkie łuki, dochodzące do óse­mek a1 na początku t. 5 i 13 (a także 53 i 61): , wyglądają jak łuki przetrzymujące, które Chopin z reguły zapisywał w taki właśnie, charakterystyczny sposób. Ponieważ w poprze­d­nich taktach nie ma nut, które mogłyby być przetrzymane przez a1, należy przyjąć, że łuki mają jednak charakter motywiczny, co prowadzi do pisowni znajdującej się w Wn (→WfWa) i podanej w naszym tekście głównym. Takie odczytanie zapisu A nie wywołało obiekcji Chopina, który w WfS dopisał w jednym z tych miejsc palcowanie.

Użycie tak nietypowej notacji jest wszakże intrygujące, gdyż omawiane łuki są zapisane – wyraźnie i precyzyjnie (z wyjątkiem t. 52-53) – w sumie aż 4 razy. 

Porównaj to miejsce w źródłach »

kategoria redakcyjna: Interpretacje merytoryczne; Informacje źródłowe i stylistyczne

zagadnienia: Niedokładne łuki A

notacja: Łuki

Przejdź do tekstu nutowego

.