t. 8-22

Notacja rytmiczna Wf1

!!!!   [miniat : 3 drugie połówki t. 8, 12 i 22 z numerami taktów; tylko górna 5-linia, bez łuków i wideł.

Tu TGTU w t. 8;    laska między nutami 1. oktawy po lewej i bez wydzielenia 3. ósemki w t. 12;   bez dodatkowych głosów (same ósemki; pierwsza oktawa cała z laską w dół) w t. 22]

Wf2

!!!   [to co Wf1, tylko w t. 8 bez kropek przedłużających]

Wn

!!!   [t. 8: wiązanie ósemkowe do góry, początkowa oktawa na lasce do góry + gis1 i e2 laski ćwierćnutowe w dół;    t. 12 jak t. 8 bez extra laski dla 3. ósemki;   t. 22 = TGTU]

Wa1

!!!   [t. 8 = TGTU, t. 12 jak t. 8 tylko bez laski d2; t. 22 = Wf (same ósemki)]

Wa2

Propozycja redakcji

!!!   [TGTU]

Porównanie pisowni 2. połowy t. 8, 12 i 22 (a także 26, 42, 50, 70, 74 i 87) w źródłach opartych na autografach (Wf1 i Wn) prowadzi do następujących wniosków:

  • sztycharze mieli problem ze zrozumieniem notacji 1. oktawy – mimo że kropki mają tu sens tylko jako przedłużenie ćwierćnut, wielokrotnie opatrzone nimi nuty zapisano jako ósemki. Przyczyną kłopotów był niewątpliwie Chopinowski sposób pisania lasek zawsze z prawej strony główek nutowych ;
  • logika prowadzenia głosów (wydzielenie linii prowadzonej oktawami) i oznaczone kilkakrotnie przetrzymanie 3. ósemki (w t. 87 – drugiej), będące bez wątpienia zapisem "legato harmonicznego" przekonują, że prawidłowa i dokładna jest jedynie notacja, jaką mają Wf1 w t. 6 i Wn w t. 22;
  • notacja Wn – wydzielenie początkowej oktawy we wszystkich dziewięciu miejscach, przetrzymanie jednej z następnych ósemek w czterech – sugeruje, że w [A2] Chopin nie chciał różnicować pisowni tych miejsc, co skłania nas do jej ujednolicenia na wzór dwóch taktów wymienionych wyżej.

W Wf2 powtórzono z błędami wersję Wf1, natomiast w Wa poprawiono większość wyraźnych niedokładności Wf1 (z wyjątkiem t. 42).

kategoria redakcyjna: Interpretacje merytoryczne; Różnice w źródłach; Adiustacje redakcyjne

zagadnienia: Adiustacje Wa, Niedokładności Wn, Niedokładności Wf

notacja: Rytm

Powrót do adnotacji