Filtrowanie: 
Kategoria
Wszystkie
Niejasności graficzne
Interpretacje merytoryczne
Różnice w źródłach
Adiustacje redakcyjne
Poprawki i zmiany
Informacje źródłowe i stylistyczne
Wysokość
Wszystkie
Wysokość
Rytm
Łuki
Artykulacja, akcenty, widełki
Określenia słowne
Pedalizacja
Palcowanie
Ozdobniki
Skróty pisowni i inne
Ważność
Wszystkie
Ważne
Główne


Wysokość

t. 23

Utwór: (op. 4), Sonata c-moll, cz. III

..

W tekście głównym dodajemy  ostrzegawczy przed f.

kategoria redakcyjna: Adiustacje redakcyjne

t. 26

Utwór: (op. 4), Sonata c-moll, cz. III

des2-des2 w A

! miniat: wycinek, 4 ostatnie ósemki, tylko górna 5-linia.               Tu bez kliszy 

d2-des2 w Wn (→Wf,Wa,Ww)

TGTU = kaso d2

..

Wersja A jest z pewnością błędna – gdyby przedostatnią ósemką miało być des2, nie byłoby żadnego powodu, by wpisywać  przed następną nutą ani gdziekolwiek w tym takcie. Jest to więc jedna z bardzo rzadkich sytuacji, w których Chopin przeoczył nie znak odwołujący alterację, lecz definiujący ją. Tak to też zinterpretowano w Wn (→Wf,Wa,Ww) i tę wersję przyjmujemy w tekście głównym.

kategoria redakcyjna: Różnice w źródłach; Adiustacje redakcyjne

zagadnienia: Adiustacje Wn , Błędy A

t. 27

Utwór: (op. 4), Sonata c-moll, cz. III

..

W A nie ma bemoli przed 3. (ges), 9. (fes) i 10. (ces1) ósemką l.r. Oczywiste przeoczenia uzupełniono w Wn (→Wf,Wa,Ww).

kategoria redakcyjna: Interpretacje merytoryczne; Różnice w źródłach

zagadnienia: Znaki chromatyczne w różnych oktawach , Adiustacje Wn , Niedokładności A

t. 27

Utwór: (op. 4), Sonata c-moll, cz. III

c2 w A, odczyt dosłowny

! miniat: wycinek.             EZnieU (triola i nowemola!)

ces2 w A (interpre­tacja kontekstowa→WnWf,Wa,Ww)

! miniat: Wn1.            EZTU

..

Przed środkową nutą 2. trioli nie ma w A znaku chromatycznego, co daje c2. Co więcej,  defi­niu­jący ces2 znajduje się przed 2. szesnastką nowe­mo­li w dalszej części taktu, co zdaje się potwier­dzać brzmienie c2 omawianej nuty. Z drugiej strony, mocnego argumentu za przeoczeniem przed tą nutą dostarcza przedostatnia szesnastka taktu, heses1, a nie b1 – 1. i 2. miara taktu jest transpozycją o sekundę w górę 4. i 5. miary (z Fes-dur do Ges-dur), a odpowiednikiem tego heses1 jest w analizowanym miejscu właśnie ces2, a nie c2.

kategoria redakcyjna: Różnice w źródłach; Adiustacje redakcyjne

zagadnienia: Adiustacje Wn , Przeoczenia znaków aktualnej tonacji , Błędy A

t. 28

Utwór: (op. 4), Sonata c-moll, cz. III

..

W tekście głównym dodajemy  przywracający b1 na 4. mierze taktu, przeoczony przez Chopina. Wyraźnego błędu nie zauważono w żadnym z wydań.

kategoria redakcyjna: Interpretacje merytoryczne

zagadnienia: Błędy A , Błędy powtórzone Wn , Błędy powtórzone Wf , Błędy powtórzone Wa , Błędy powtórzone Ww