As
Tekst główny
As - Autograf szkicowy
A - Autograf
KF - Kopia Fontany
KGS - Kopia George Sand
Wf - Wydanie francuskie
Wf1 - Pierwsze wydanie francuskie
Wf2 - Poprawiony nakład Wf1
WfD - Egzemplarz Dubois
WfJ - Egzemplarz Jędrzejewicz
WfS - Egzemplarz Stirling
WfSz - Egzemplarz Szczerbatow
Wn - Wydanie niemieckie
Wn1 - Pierwsze wydanie niemieckie
Wn2 - Zrewidowany nakład Wn1
Wn3 - Poprawiony nakład Wn2
Wa - Wydanie angielskie
Wa1 - Pierwsze wydanie angielskie
Wa1a - Poprawiony nakład Wa1
Wa2 - Zadiustowany nakład Wa1a
porównaj
  t. 1-22

We wszystkich źródłach oprócz Wf (→Wa) do zanotowania powtarzanych akordów l.r. użyto skrótów. Najwięcej jest ich, co naturalne, w As, w którym notacja korzysta ponadto z nieformalnych sposobów oznaczania treści, np. powtarzane akordy oznaczone są za pomocą samych laseczek. Miejscami zapis jest w ogóle niekompletny i teoretycznie można by go interpretować w różny sposób. W transkrypcji graficznej ("transkrypcja") odtwarzamy notację w sposób maksymalnie zbliżony do rzeczywistego, w transkrypcji merytorycznej ("redakcja") przedstawiamy jej interpretację, uwzględniając wiedzę, jaką daje znajomość wersji ostatecznej.

W A Chopin stosuje już ogólnie przyjętą notację stosowaną przy powtarzanych nutach lub figurach. Zapisane są w ten sposób: 2. połowa t. 1 oraz grupy 4 jednakowych akordów w t. 7-11, 13, 15 i 19-22. W KF (→Wn) skrótowy zapis użyty jest ponadto w t. 4-6, przy czym w Wn rozwinięto skrót w 2. połowie t. 1.

Użycie skrótu w KGS wiązało się ze złym rozplanowaniem 2. linijki tekstu, przepisywanego najprawdopodobniej z Wf – częściowo z powodu pomyłki i skreśleń w t. 4 zabrakło miejsca na 2. połowę t. 7, co skłoniło kopistkę do użycia skrótu.

Porównaj to miejsce w źródłach »

kategoria redakcyjna: Interpretacje merytoryczne; Różnice w źródłach

zagadnienia: Skrótowy zapis A

notacja: Skróty pisowni i inne

Przejdź do tekstu nutowego

.