Tekst główny
Tekst główny
KG - Kopia Gutmanna
Afin - Autograf fragmentu finału
Wf - Wydanie francuskie
Wf1 - Pierwsze wydanie francuskie
Wf2 - Drugi nakład Wf
Wf3 - Trzeci nakład Wf
Wf4 - Czwarty nakład Wf
WfSz - Egzemplarz Szczerbatow
WfS - Egzemplarz Stirling
WfD - Egzemplarz Dubois
Wf5 - Drugie wydanie francuskie
Wn - Wydanie niemieckie
Wn1 - Pierwsze wydanie niemieckie
Wn2 - Poprawiony nakład Wn
Wa - Wydanie angielskie
Wa1 - Pierwsze wydanie angielskie
Wa2 - Zmieniony nakład Wa
porównaj
  t. 22

E-e w źródłach (odczyt dosłowny)

Es-es (możliwa interpretacja)

Wariantowa propozycja redakcji

Ten unikatowy w twórczości Chopina (jeśli nie liczyć znacznie krótszego Preludium es op. 28 nr 14) i w ogóle w muzyce romantycznej utwór nasuwa kilka wątpliwości co do ostatecznej wysokości dźwięków. Dotyczy to:

  • ostatniej trioli t. 22, 47 i 50, gdzie tekst źródłowy nie zawiera wyraźnego błędu, ale ze względów harmonicznych można podejrzewać przeoczenie przez Chopina znaków odwołujących uprzednie alteracje. Ponieważ jednak strona harmoniczna jest w Finale często niejednoznaczna, w tekście głównym pozostawiamy wersje źródłowe, proponując ewentualne uzupełnienia w formie znaków chromatycznych nad i pod pięcioliniami. Jest to też w pewnym stopniu wsparte brakiem poprawek w egzemplarzach lekcyjnych;
  • trzeciej trioli t. 63, gdzie odczytana dosłownie notacja źródeł, opartych bezpośrednio na [A], jest błędna – 8. ósemka brzmi A-as. Także w tym przypadku ani argumenty stylistyczne, ani źródłowe nie wskazują zdecydowanie jednej z wersji, jednak tutaj na jakąś koniekturę trzeba się zdecydować. W tekście głównym proponujemy As-as, gdyż za bardziej naturalne uważamy odczytanie nuty zapisanej bez przygodnego znaku chromatycznego jako zgodnej z oznaczeniem przykluczowym.

Porównaj to miejsce w źródłach »

kategoria redakcyjna: Interpretacje merytoryczne; Adiustacje redakcyjne

zagadnienia: Przeoczenia odwołania alteracji

notacja: Wysokość

Przejdź do tekstu nutowego

.