Wn2
Tekst główny
A - Autograf
Wf - Wydanie francuskie
Wf1 - Pierwsze wydanie francuskie
Wf2 - Poprawiony nakład Wf1
WfD - Egzemplarz Dubois
WfJ - Egzemplarz Jędrzejewiczowej
WfS - Egzemplarz Stirling
Wn - Wydanie niemieckie
Wn1 - Pierwsze wydanie niemieckie
Wn2 - Drugie wydanie niemieckie
Wn3 - Trzecie wydanie niemieckie
Wn4 - Czwarte wydanie niemieckie
Wa - Wydanie angielskie
Wa3 - Poprawiony nakład [Wa2]
Wa4 - Zmieniony nakład Wa3
porównaj
  t. 18

Tekst nie budzi tu wątpliwości, jednak notacja przygodnych znaków chromatycznych różni się w poszczególnych źródłach i nie wszędzie jest dokładna. Przed 1. akordem l.r.  umieszczono w Wf począt­kowo na wysokości c1 i egzemplarz na tym etapie stanowił prawdopodobnie podkład dla Wn, w którym znak przeniesiono na właściwe miejsce (przed ges). W samym Wf (→Wa przed c1 zmieniono ostatecz­nie na , ale potrzebny  przed ges uzupełniono tylko w Wa. W Wn2 (→Wn3Wn4) dodano  przed c1, a także przed c2; ten ostatni dodatek wprowadzono też w Wa4. W A brak bemola przed ges2 w 5. akordzie, co uzupełniono już w Wf (→Wn,Wa). 

Porównaj to miejsce w źródłach »

kategoria redakcyjna: Interpretacje merytoryczne; Różnice w źródłach

zagadnienia: Błędy Wf, Adiustacje Wn, Znaki ostrzegawcze, Autentyczne korekty Wf

notacja: Wysokość

Przejdź do tekstu nutowego

.