Tekst główny
Tekst główny
KLI - Kopia Linowskiego
Ao - Autograf okolicznościowy
Wf - Wydanie francuskie
Wfkor - Chopinowska korekta Wf
Wf1 - Pierwsze wydanie francuskie
Wf2 - Poprawiony nakład Wf1
WfD - Egzemplarz Dubois
WfJ - Egzemplarz Jędrzejewiczowej
WfS - Egzemplarz Stirling
Wn - Wydanie niemieckie
Wn1 - Pierwsze wydanie niemieckie
Wn1a - Poprawiony nakład Wn1
Wn2 - Drugie wydanie niemieckie
Wn3 - Trzecie wydanie niemieckie
Wn4 - Czwarte wydanie niemieckie
Wn5 - Piąte wydanie niemieckie
Wa - Wydanie angielskie
Wa2 - Drugi nakład [Wa1]
Wa3 - Poprawiony nakład Wa2
Wa4 - Zmieniony nakład Wa3
porównaj
  t. 15-17

cresc. dim. w Ao

!!!   miniat: 3 miary t. 15 (od 2. do 4.), tylko górna 5-linia, bez palcowań.     Tu widły 15 od # dis3 do ais3 + cresc. ciut przed g3, "wstawione" w widły (zamiast kawałka dolnego ramienia) + widły  w t. 16 od g3 do chorągiewek 16-kowych na 3. mierze + dim. od e2 do d2 w t. 17

cresc. i dim.Wfkor

!!!!!!  NOWE TGTU  !!!!! jak stare, ale dim. później trochę (jedną nutę) i niżej - pod chorągiewkami się skończy, te chorągiewki w związku z tym ciut (o 8) podnieść (dim. x=1579, y=1070)

cresc. i dim. (później) w Wf (→Wn,Wa)

!!!   TGTU, ale dim. dopiero pod c2 (10. 16-ka)

Wskazania dynamiczne, wpisane przez Chopina w Wfkor, są zgodne z widoczną w tej Etiudzie tendencją, by zakreślać jedynie ogólne ramy niuansów dynamicznych. Brak określenia zasięgu crescenda rozpoczętego w t. 15 może jednak sugerować – zdaniem redakcji błędnie – że obowiązuje ono aż do t. 17, w którym pojawia się dim. Odczucie to potwierdzają dokładniejsze oznaczenia Ao, które jednoznacznie wskazują punkt kulminacyjny na początku t. 16.
W tekście głównym pozostawiamy bez zmian okre­ślenia Wfkor, wierząc, że precyzyjne niuanse frazo­wania wynikają w naturalny sposób z ukształtowania linii figuracji. Skorzystanie z określeń Ao jest tu wszakże niewątpliwie możliwe i uzasadnione.
W Wf (→Wn,Wa) określenie dim., rozpoczynające się w Wfkor pod koniec 1. połowy t. 17, umieszczono nieco dalej, na 3. mierze taktu, co naszym zdaniem mniej trafnie oddaje intencję Chopina.

Osobnego omówienia wymagają bezwzględne wskazania dynamiki w t. 16 i 18 – Ao ma  na początku każdego z tych taktów. W tym przypadku brak tych wskazań w wersji przygotowanej do druku trudno uznać za mało istotny szczegół. Jest to zdaniem redakcji składnik dojrzałej koncepcji brzmieniowej całości Etiudy zarówno jako utworu samodzielnego, jak i części cyklu. Koncepcja ta, ukształtowana ostatecznie dopiero w czasie przygotowywania op. 10 do publikacji, obejmuje także ujednoliconą artykulację głosów towarzyszących – zarówno w prawej, jak i w lewej ręce – głównej linii figuracji.

Porównaj to miejsce w źródłach »

kategoria redakcyjna: Różnice w źródłach; Poprawki i zmiany

zagadnienia: Autentyczne korekty Wf

notacja: Określenia słowne

Przejdź do tekstu nutowego

.