A
Tekst główny
A - Autograf
KF - Kopia Fontany
Wf - Wydanie francuskie
Wf1 - Pierwsze wydanie francuskie
Wf2 - Poprawiony nakład Wf1
WfD - Egzemplarz Dubois
WfJ - Egzemplarz Jędrzejewicz
WfS - Egzemplarz Stirling
WfSz - Egzemplarz Szczerbatow
Wn - Wydanie niemieckie
Wn1 - Pierwsze wydanie niemieckie
Wn2 - Zrewidowany nakład Wn1
Wn3 - Poprawiony nakład Wn2
Wa - Wydanie angielskie
Wa1 - Pierwsze wydanie angielskie
Wa1a - Poprawiony nakład Wa1
Wa2 - Zadiustowany nakład Wa1a
porównaj
  t. 21

Czwartą trzydziestodwójkę 3. grupy oraz 3. nutę 4. grupy należałoby odczytywać w A (→KFWn) jako g2, gdyż nie ma przy nich znaków chromatycznych, a nuta na tej wysokości w 2. grupie opatrzona jest . Kontekst harmoniczny i stosowana w olbrzymiej większości figur zasada ich budowy (por. t. 4 i 13) przemawiają tu zdecydowanie za przeoczeniem przez Chopina  przywracającego gis2. Znak dodano w Wf (→Wa).

Porównaj to miejsce w źródłach »

kategoria redakcyjna: Interpretacje merytoryczne; Różnice w źródłach

zagadnienia: Przeoczenia odwołania alteracji, Błędy A, Adiustacje Wf, Błędy powtórzone Wn

notacja: Wysokość

Przejdź do tekstu nutowego

.