KFI
Tekst główny
KFI - Kopia Fontany I
A - Autograf
KF - Kopia Fontany
Wf - Wydanie francuskie
Wf1 - Pierwsze wydanie francuskie
Wf2 - Poprawiony nakład Wf1
WfD - Egzemplarz Dubois
WfJ - Egzemplarz Jędrzejewicz
WfS - Egzemplarz Stirling
WfSz - Egzemplarz Szczerbatow
Wn - Wydanie niemieckie
Wn1 - Pierwsze wydanie niemieckie
Wn2 - Zrewidowany nakład Wn1
Wn3 - Poprawiony nakład Wn2
Wa - Wydanie angielskie
Wa1 - Pierwsze wydanie angielskie
Wa1a - Poprawiony nakład Wa1
Wa2 - Zadiustowany nakład Wa1a
porównaj
  t. 19

fis1 w KFI

! miniat: wycinek, ten takt, tylko górna 5-linia.
EZTU = # fis1

f1 w A (→KFWn, →WfWa)

Tu bez kliszy 

W A (→KFWn, →WfWa) przed najwyższą nutą akordu na 5. ósemce taktu brak jest znaku chromatycznego, tak iż należałoby ją odczytywać jako f1. Jest to jednak niemal na pewno pomyłka Chopina, na co wskazują:

  • fis1 występujące w tym miejscu w KFI i świadczące o tym, że Chopin najprawdo­podobniej tak właśnie słyszał to miejsce od najwcześniejszych etapów pracy nad Pre­lu­dium. Jest to też naturalne, niejako domyśl­ne brzmienie VI stopnia w tonacji A-dur, która się tu pojawia (cis2(1) w t. 20). Gdyby więc Chopin chciał później obniżyć tę nutę na f1, zapewne nie omieszkałby tego wyraźnie oznaczyć. 
  • ewentualne użycie małej nony f1 zostałoby zapewne odpowiednio przygotowane poprzez usunięcie e1, jak to Chopin zrobił w analogicznej sytuacji dwa takty dalej – por. t. 21, w którym nie ma zbitki małej nony a1 z oktawą gis1.
  • ekspresyjny walor małej nony w t. 21 został podkreślony akcentem; zwrot ten traci jednak na znaczeniu, gdy jest tylko powtórzeniem podobnego chwytu z t. 19.

Na rozproszenie uwagi kompozytora mogły wpłynąć kłopoty z zapisem 1. połowy tego taktu – w A widać dwie skreślone próby jej zapisania, każda ze śladami skreśleń-poprawek wprowadzanych przed uznaniem jej za nieczy­telną. Te lokalne poprawki nie pozwalają odczy­tać skreślanego tekstu, w przeciwieństwie do dość przejrzyście skreślonych całych połówek taktu. To, co daje się z nich odcyfrować wydaje się identyczne z trzecim, nieskreślonym zapi­sem, a także z tekstem KFI, co sugeruje, że Chopin nie dokonywał zmian, lecz poprawiał własne pomyłki.

Porównaj to miejsce w źródłach »

kategoria redakcyjna: Interpretacje merytoryczne; Różnice w źródłach; Informacje źródłowe i stylistyczne

zagadnienia: Przeoczenia znaków aktualnej tonacji, Błędy A, Skreślenia A

notacja: Wysokość

Przejdź do tekstu nutowego

.